Autyzmu nie widać, a my ciągle nie wiemy jak powstaje.
Natomiast nowe badania naukowe pokazują coś, co zmienia perspektywę. Pojawia się nadzieja, że diagnozę będzie można opierać nie tylko o obserwację i analizę w zachowaniach czy relacjach społecznych. Okazuje się, że u dorosłych osób w spektrum autyzmu mózg wygląda inaczej na poziomie molekularnym.

Naukowcy z Yale odkryli, że w mózgach osób w spektrum jest mniej receptorów mGlu5, które pomagają regulować równowagę sygnałów nerwowych w mózgu. Ta różnica wspiera hipotezę, że autyzm może mieć związek z zaburzoną równowagą pobudzenia i hamowania impulsów nerwowych. Co ważne — te różnice powiązano z EEG, czyli prostym badaniem aktywności elektrycznej mózgu, które jest łatwiejsze i tańsze niż skomplikowane skany PET. To daje nadzieję, że kiedyś trudne do uchwycenia biologiczne różnice mogą stać się bardziej dostępne diagnostycznie.

Badania te przypominają, że autyzm nie jest defektem, a inny sposób funkcjonowania mózgu, który wiąże się z wyzwaniami, ale też z unikalnymi sposobami widzenia świata i przetwarzania informacji. W diagnostyce cały czas liczy się oparta o metody diagnozy psychologicznej obserwacja zachowań, rozmowa, analiza historii rozwoju.

To odkrycie naukowe to kropla w morzu wiedzy, ale ważna, bo pokazuje, że autyzm ma biologiczne odbicie i wskazuje kierunki dalszych badań.  Ale najważniejsze jest przede wszystkim  tworzenie świata, w którym osoby neuroatypowe czują się akceptowane, słyszane i wspierane. I to powinniśmy robić tu i teraz nie czekając na kolejny przełom naukowy.

Więcej przeczytacie w moim tekście w Onet. Artykuł jest dostępny TUTAJ >>>